Persoonlijke update: pestgedrag op de werkvloer? | thecolourofbeauty

Ik schreef al eerder een artikel over een werkdip op mijn blog. Ik had op dat moment ervoor gekozen om er niet inhoudelijk erop in te gaan. Zoals je al in de titel kan lezen heb ik het ‘beestje’ een naam gegeven. De één zal zich afvragen waarom ik er inhoudelijk over praat en de ander zal zeggen goed dat je erover praat. Pestgedrag op de werkvloer of onder volwassenen is taboe. Ik schaam mij totaal niet en misschien helpt mijn verhaal jou. En ja het verhaal is eenzijdig, want de andere persoon kan zichzelf niet verdedigen. Elk incident staat op zichzelf, maar op het moment dat de kern van alle incidenten overeenkomen en ook bij meerdere collega’s is voorgekomen. Tja, mag ik dan zeggen dat ik geloof in patronen?

Met veel plezier werk ik al jaren voor dezelfde werkgever. Het werk inhoudelijk √ en leuke collega’s √ nu vraag je je af wat is dan nu het probleem? De kern is dat het gaat om omgangsvormen. Ik heb leidinggevende b vaker aangegeven dat ik het niet prettig vind dat ze mij (of andere mensen) afsnauwt. Als reactie kreeg ik te horen; …” dat er geen compromis mogelijk is, want ik ben de baas en zo geef ik leiding”. Het is nooit uitgesproken, want leidinggevende b duld geen ‘tegenspraak’.

Leidinggevende b heeft aangeven dat ze mij anders behandeld dan een andere collega. Nu denk je waarschijnlijk; ja, maar dat is toch normaal? Je gaat met elk persoon ook anders om, maar op het moment dat het werk gerelateerd is mag ik ervan uit gaan dat zoiets is als gelijke behandeling.

Door de jaren heen veel discussies en nog meer gesprekken, maar geen oplossing. Uiteindelijk ga je een manier zoeken om ermee om te gaan. Het beste bij leidinggevende b is om geen discussies aan te gaan en dan maar je mond dicht houden. Voor het overgrote gedeelte ging het mij goed af, maar op het moment dat je tegen mijn normen en waarden gaat ‘schoppen’. Dan is de enige oplossing voor mij om er wat van te zeggen. Tenslotte you have to choose your battles. Kan je al raden wat er gebeurde wanneer ik wel mijn mening gaf? Inderdaad nog meer discussies en nog meer gesprekken.

Vorig jaar oktober of november had ik er meer dan genoeg van. Na een werkdag hadden wij eerst een teamtraining en daarna een andere training/college. Tussen de twee trainingen hadden wij een pauze. Vooraf had een collega de taak op zich genomen om het eten en drinken te verzorgen. Ondanks dat men weet dat ik een lange lijst heb met allergieën, stel ik hier niemand verantwoordelijk voor. Ik nam een kijkje wat er te eten was en zag dat de meeste producten lactose en olijven bevatte. Ik heb de keuze gemaakt om een patatje te gaan kopen en een andere collega had daar ook wel trek in. Oei vlam in de pan! Ik kreeg ten overstaan van alle collega’s de wind van voren, achter, onder en boven. Waarom weet ik tot op de dag van vandaag niet. Ik heb aangegeven dat er voor mij geen discussie mogelijk is wanneer het gaat om mijn allergieën. Een paar maanden later heb ik van haar terug gekregen dat ik het team negatief naar beneden trek, onprofessioneel ben en dat ze van mij verwacht dat ik het goede voorbeeld geef. What the F#&*?

Paar maanden later vertrok mijn directe collega en kon ik solliciteren op haar functie. Het enige wat voor mij zou veranderen was mijn functie en niet te vergeten mijn salaris. Deze functie viel nog steeds onder leidinggevende b. Mijn motivatiebrief en CV verzonden. Door de wandelgangen heen hoorde ik van andere collega’s dat leidinggevende b niet snapte waarom ik had gesolliciteerd. Lekker professioneel zou je zeggen. Twee weken later kreeg ik een telefoontje van leidinggevende b. Je hebt gesolliciteerd en ik wil graag een gesprek met je. Zo gezegd, zo gedaan. Het gesprek duurde niet langer dan 5 minuten. Leidinggevende b zei; …” je hebt gesolliciteerd en dan is het gebruikelijk dat je op gesprek komt.” Na de afgelopen maanden kan ik concluderen dat ik niet met je kan samenwerken. Ik gaf aan ok kan je mij een schriftelijke afwijzing met toelichting sturen. Nee was het antwoord er is geen toelichting. In de tussentijd had leidinggevende b al iemand anders aangenomen zonder dat het team er iets van af wist.

Ik kan zo nog meer gebeurtenissen opnoemen, maar niemand heeft zin om een artikel te lezen van  1000 woorden. Of misschien toch wel? Al met al heb ik mij de afgelopen weken ‘ziek’ gevoeld. Het kon variëren van hartkloppingen, vermindering van mijn gezichtsveld tot geen zin hebben om iets te doen. Dit was de reden waarom ik al een maand ‘spoorloos’ ben in bloggerland.

Mijn werkgever geeft aan dat er gesprekken gevoerd worden met leidinggevende b, helaas merk ik noch andere collega’s er iets van. Een veilige werksfeer is zeer belangrijk. Leidinggevende b kan de meeste voorvallen niet helemaal herinneren. Tja, waar gaan we het dan nog over hebben? Van het maken van vervelende opmerkingen, grapjes maken ten koste van andere mensen en openlijk terechtwijzen, mag ik dan zeggen dat ik gepest word op de werkvloer?

Mocht je dit overkomen (hopelijk niet) zorg ervoor dat je duidelijk aangeeft dat je het pestgedrag niet accepteert. Geeft het aan bij een vertrouwenspersoon, mocht die er niet zijn dan bij een extern persoon. Collega’s zijn erg belangrijk voor steun. Helaas is de realiteit dat andere collega’s ook bang zijn dat op het moment dat ze er iets van zeggen dat hun baan op het spel staat. Zoek hulp buiten het werk zoals advocaten of College voor de rechten van de mens.

Dit verhaal wordt vervolgd!

xo Amanda

Volg:
Share:

8 Reacties

  1. Simone
    24 juni 2015 / 09:10

    jeetje wat heftig voor je allemaal, wat rot allemaal! ik kan mij voorstellen hoe dit allemaal voelt, omdat ik soort gelijke situaties soms ook mee maakt en heb meegemaakt als student en werkende. Ik wist niet dat het laatste ook onder pest gedrag viel, heb er nooit bij stil gestaan. Ik kijk graag uit naar je vervolg en de mogelijke oplossingen voor pesterij aan het werk. Blijf in jezelf geloven en je mannetje staan!

    • 24 juni 2015 / 11:08

      Ik laat het er niet bij zitten. Het is best zwaar, maar goed zodra ik meer kan vertellen dan zal ik dat posten. Ik geloof zeker in mezelf het is alleen vermoeiend. ?

  2. Brenda
    24 juni 2015 / 11:15

    Wat een klote situatie zeg!! Jeetje. Echt ongelofelijk dat volwassenen in een professionele situatie zich in feite zo kinderlijk en onprofessioneel kunnen gedragen. Diep triest gewoon. En ik vind het heel stoer dat je hierover durft te praten en zodoende misschien wel anderen tot steun/hulp bent. Ik heb (gelukkig) nog nooit zoiets meegemaakt dus ik kan verder weinig advies geven. Wil alleen een dikke virtuele knuffel geven en zeggen: Keep ya head up, girl!! XO, Brenda

    • 24 juni 2015 / 12:05

      Ik vond je berichtje op ig erg leuk!😗 Zeer onprofessioneel, maar aan alles komt een einde. Het is gelukkig maar tijdelijk. Het is erg taboe pesterijen onder volwassenen, maar we moeten het erover hebben. Nogmaals dank je Brenda ik waardeer het 😗

  3. 1 juli 2015 / 09:15

    Ugh… Ik word gewoon boos! Heb laatst voor het eerst een écht vervelende situatie meegemaakt op mijn werk, maar lijkt me super vervelend om het continue te moeten meemaken. Heel goed dat je het er niet bij laat zitten en je eigen grenzen aangeeft! You’ll get through this (this too shall pass!).

    Lobi, Rowan

    • 6 juli 2015 / 15:40

      Het doet inderdaad veel met je emotie. Inderdaad ook dit zal voorbij gaan. Gelukkig kan ik het voor mezelf redelijk relativeren, maar het blijft een vervelende situatie. Dank je wel Rowan voor je lieve woorden?

  4. 6 juli 2015 / 10:42

    Wauww. Steeds bozer werd ik. Dit is gewoon pesten, onvolwassen en zeker onprofessioneel gedrag. Een papiertje/functie geeft je geen recht anderen als een “hond” te behandelen.
    Sinds januari werk ik voor een nieuwe werkgever en ik had bijna hetzelfde. Alleen was mijn collega geen leidinggevende. Bemoeide letterlijk met alles wat ik deed. In april was de maat vol en ik heb hem duidelijk met ruzie op zn plek gezet waar mijn werkgever bijstond. Als feedback kreeg ik van mn werkgever een schouderklopje. Collega negeerde me weken tot hij me nodig had. Tja ik zat niet fout. Ik ga nog steeds met veel plezier naar het werk hopelijk jij ook. Dikke kus en brasa xoxo

    • 6 juli 2015 / 15:46

      Zucht! In mijn geval is de situatie onderschat. Op het moment dat onrecht je word aangedaan en je weet dat je niet fout zit, maar je krijgt geen steun, gelijk of hoe men het ook wilt noemen. Vecht je tegen het onzichtbare. Mijn doel is om het onzichtbare zichtbaar te maken. Gelukkig kan jouw werkgever dat zien en is het tot dit incident gebleven. Hopelijk kan ik snel een vervolg schrijven ?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *